比賽鏈接
點擊此處進入比賽
A 九峰與簽到題
簽到題
不多說,直接上代碼
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % 1000000007
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 20 + 10;
bool vis[N];
int st[N];
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
int n, m;
cin >> m >> n;
while (m--)
{
int t;
string op;
cin >> t >> op;
if (op == "AC") st[t]++;
else st[t]--;
if (st[t] < 0) vis[t] = true;
}
_rep(i, 1, n) if (!vis[i]) cout << i << " ";
cout << endl;
return 0;
}
B 武辰延的字串
這個題目在比賽的時候做了我好久,就是那種感覺可以做出來,但是就是做不出來的那種感覺,
實際上還差很遠,錯因: 模擬的時候沒有經過嚴格的證明,資料點沒找出來,隨意的給運行剪枝,導致答案不對,
對于資料點沒找出來這個問題,需要在看題的時候將所有限制條件列出來,然后給自己出各種情況的資料點,這個能力有待提高!
這個題目考點就是字串哈希 + 二分,
對于匹配字串好用的就是字串哈希或者KMP了,這個題目范圍有點大,所以個人偏向于哈希,感覺快一些,
對于公式 :
s
i
+
s
j
=
t
i
+
j
s_i + s_j = t_{i + j}
si?+sj?=ti+j? 如果兩邊的前綴
s
i
s_i
si?相同的話,那么可以同時減去
s
i
s_i
si?,那么剩下來的就是我們需要的答案了,有多長就代表在以
s
i
s_i
si?為前綴的情況下的所有結果,
接下來就是求最大匹配長度的問題了,看到最大,然可以根據字串哈希值比較大小條件可以劃分為兩個不同的部分,這時候我們就要想到二分了,
如果兩邊的字串哈希值是一樣的,那么就說明還可以往右邊取,如果不一樣就說明要往左邊移動,
主要是沒有想到將公式變形一下找到相同的,就直接模擬了,模擬前也沒有好好分析題目, 這個毛病要改!!!
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
#include<unordered_map>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % 1000000007
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
typedef unsigned long long ull;
const int N = 100000 + 10, P = 131;
ull ha[N], hb[N], p[N];
char a[N], b[N];
int sza, szb;
unordered_map<ll, bool> vis;
ull get(int l, int r, ull h[])
{
return h[r] - h[l - 1] * p[r - l + 1];
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> a + 1 >> b + 1;
sza = strlen(a + 1), szb = strlen(b + 1);
p[0] = 1;
int n = max(sza, szb), m = min(sza, szb);
_rep(i, 1, n)
{
if (sza <= n) ha[i] = ha[i - 1] * P + a[i];
if (szb <= n) hb[i] = hb[i - 1] * P + b[i];
p[i] = p[i - 1] * P;
}
ll ans = 0;
_rep(i, 1, m) if (get(1, i, ha) == get(1, i, hb))
{
int l = 0, r = min(sza, szb - i);
while (l < r)
{
int mid = l + r + 1 >> 1;
if (get(1, mid, ha) == get(i + 1, mid + i, hb)) l = mid;
else r = mid - 1;
}
ans += l;
}
cout << ans << endl;
return 0;
}
D 溫澈瀅的狗狗
這個題目看了我好久,,(主要是太菜了)
做題的時候想到了用二分,但是不知道怎么去定義它的性質,
兩兩不同顏色的狗之間會產生親密度,對每一對有親密度的狗按照關鍵詞進行排序,求第k對狗的下標,
如果模擬的話肯定會超時,所以要往快速找到第k對狗的方向想,會想到使用二分思想,
想到用二分思想就要想能不能找到一個能夠二分的條件,
第一關鍵詞是按照親密度去的,所以想想能不能以親密度去劃分,
我們假設第k對的親密度為x,那么就說明
>
x
> x
>x 的部分是不需要的,所以就有明顯的二分性,
知道了以親密度作為判斷條件,那么接下來的步驟就是完善細節,計算每個
≤
x
\leq x
≤x親密度的個數,
只有顏色不同才會有親密度,直接求有點麻煩,時間復雜度也會比較高,直接求不行,那么就試試間接的求法:
異
色
點
對
數
=
總
點
對
數
?
同
色
點
對
數
(
O
(
n
)
)
異色點對數=總點對數-同色點對數 (O(n))
異色點對數=總點對數?同色點對數(O(n))
設x為親密度,我們將同色點都放到同一個下標的陣列中,
總點對數 :
(
n
?
x
)
?
x
+
x
?
(
x
?
1
)
/
2
(n - x) * x + x * (x - 1) / 2
(n?x)?x+x?(x?1)/2
我們知道親密度了,(親密度是下標距離)那么從下標1開始到(n - x) 分別做區間,每個區間都可以取x個數與區間第一個點形成對,有(n - x )個區間,所以就為
(
n
?
x
)
?
x
(n - x) * x
(n?x)?x, 后部磁區間不能延長了,到達總下標的末端了,所以可取值分別為
x
?
1
、
x
?
2
、
x
?
3
…
…
x
?
(
x
?
1
)
x - 1、x - 2、x - 3……x - (x - 1)
x?1、x?2、x?3……x?(x?1),等引數列求和就得出了
x
?
(
x
?
1
)
/
2
x * (x - 1) / 2
x?(x?1)/2 ,
同色點數利用雙指標求解即可(這個不知道怎么用語言講,待會看代碼吧,)
二分具體條件出來了,那么就可以求出來最大親密度為
l
l
l 總對數小于
k
k
k 的
l
l
l值,
所以第k對狗的親密度為
l
+
1
l + 1
l+1,
親密度知道了,直接for回圈找即可,
AC 代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % MOD
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 100000 + 10;
int c[N], n;
ll k;
vi same[N];
ll cal(ll x)
{
ll tot = (n - x) * x + x * (x - 1) / 2;
_rep(i, 1, n)
{
int r = 0, sz = same[i].size();
_for (j, 0, sz)
{
while (r < sz && same[i][r] - same[i][j] <= x) ++r;
tot -= r - j - 1;
}
}
return tot;
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> k;
_rep(i, 1, n)
{
cin >> c[i];
same[c[i]].push_back(i);
}
if (cal(n) < k) return puts("-1"), 0;
int l = 0, r = n;
while (l < r)
{
int mid = l + r + 1 >> 1;
if (cal(mid) < k) l = mid;
else r = mid - 1;
}
int dist = l + 1;
ll cnt = cal(l);
_rep(i, 1, n - dist) if (c[i] != c[i + dist])
{
cnt++;
if (cnt == k)
{
cout << i << " " << i + dist << endl;
break;
}
}
return 0;
}
E 九峰與子序列
很明顯的動態規劃題目,但是我就是想不到,我想到以子序列為dp的目標,但是沒有想到以字串k為dp目標,
多嘗試不同的條件,說不定就能碰出火花,不能懶!
記住,動態規劃不是一步就達到答案的,是一步一步轉化之后才到達答案的,
f
[
i
]
[
j
]
f[i][j]
f[i][j]表示前i個定序列匹配到字串k第j位的所有合法方案, 所以分為取和不取兩種選擇,這就類似于01背包了,但是比01背包多了一個點就是取之前需要判斷它是否能拼接成字串k,
所以狀態轉移方程為 :
f
[
i
]
[
j
]
=
f
[
i
?
1
]
[
j
?
l
e
n
[
i
]
]
?
c
h
e
c
k
(
h
a
[
j
]
,
j
?
l
e
n
[
i
]
+
1
,
j
)
+
f
[
i
?
1
]
[
j
]
f[i][j] = f[i - 1][j - len[i]] * check(ha[j], j - len[i] +1, j) + f[i - 1][j]
f[i][j]=f[i?1][j?len[i]]?check(ha[j],j?len[i]+1,j)+f[i?1][j]
利用滾動陣列,將狀態轉移方程進一步轉化為 :
f
[
j
]
=
f
[
j
?
l
e
n
[
i
]
]
?
c
h
e
c
k
(
h
a
[
i
]
,
j
?
l
e
n
[
i
]
+
1
,
j
)
+
f
[
j
]
f[j] = f[j - len[i]] * check(ha[i], j - len[i] +1, j) + f[j]
f[j]=f[j?len[i]]?check(ha[i],j?len[i]+1,j)+f[j]
使用之前的值,所以別忘記了是逆序遍歷,
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % 1000000007
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef unsigned long long ull;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 5000000 + 10, P = 131, M = 50;
ull p[N], h[N], ha[M];
ll f[N];
int n, len[M];
char k[N], a[M][N];
bool check(ull hash, int l, int r)
{
return hash == h[r] - h[l - 1] * p[r - l + 1];
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> k + 1;
int sz = strlen(k + 1);
p[0] = 1;
_rep(i, 1, 5e6) {
p[i] = p[i - 1] * P;
if (i <= sz) h[i] = h[i - 1] * P + k[i];
}
_rep(i, 1, n)
{
cin >> a[i] + 1;
len[i] = strlen(a[i] + 1);
_rep(j, 1, len[i]) ha[i] = ha[i] * P + a[i][j];
}
f[0] = 1;
_rep(i, 1, n) For(j, sz, len[i]) f[j] += f[j - len[i]] * check(ha[i], j - len[i] + 1, j);
cout << f[sz] << endl;
return 0;
}
F 魏遲燕的自走棋
這個題目就差一點點就做出來了,太遺憾了,我只是將權值排序了,但是沒有將他的下標所連接的點做出改變,
對匈牙利演算法還不夠熟練!
審題很重要,重視!
AC 代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % 1000000007
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 100000 + 10;
int match[N];
int n, m;
int st[N];
struct Node
{
int k, a[3], w;
bool operator < (const Node& t) const
{
return w > t.w;
}
}alls[N];
bool find(int x)
{
_for (i, 0, alls[x].k)
{
int j = alls[x].a[i];
if (!st[j])
{
st[j] = true;
if (match[j] == 0 || find(match[j]))
{
match[j] = x;
st[j] = false;
return true;
}
}
}
return false;
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> m;
_rep(i, 1, m)
{
cin >> alls[i].k;
_for(j, 0, alls[i].k) cin >> alls[i].a[j];
cin >> alls[i].w;
}
sort(alls + 1, alls + m + 1);
_rep(i, 1, m) find(i);
ll ans = 0;
_rep(i, 1, n) if (match[i]) ans += alls[match[i]].w;
cout << ans << endl;
return 0;
}
G 九峰與蛇形填數
這個題目直接暴力就可以了,不需要用啥線段樹,
每個點每次取值肯定是最后一個覆寫到它區域的值,所以直接取那個數即可,
然后還有一個細節就是剪枝,預處理區域的大小,如果這個點不在這個區域直接break,不用賦值了,
AC代碼 (有bug)
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % MOD
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 3000 + 10, M = 2010, INF = 0x3f3f3f3f;
int n, m;
int x[N], y[N], k[N],g[M][M];
bool inside(int t, int a, int b)
{
return a <= t && t <= b;
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> m;
int x1 = INF, y1 = INF, x2 = 0, y2 = 0;
_rep(i, 1, m)
{
cin >> x[i] >> y[i] >> k[i];
x1 = min(x1, x[i]);
y1 = min(y1, y[i]);
x2 = max(x2, x[i] + k[i] - 1);
y2 = max(y2, y[i] + k[i] - 1);
}
_rep(i, 1, n) _rep(j, 1, n) For(l, m, 1)
{
if (!inside(i, x1, x2) || !inside(j, y1, y2)) break;
if (inside(i, x[l], x[l] + k[l] - 1) && inside(j, y[l], y[l] + k[l] - 1))
{
g[i][j] = k[l] * (i - x[l]);
if (i - x[l] & 1) g[i][j] += y[l] + k[l] - j;
else g[i][j] += j - y[l] + 1;
break;
}
}
_rep(i, 1, n) _rep(j, 1, n) printf("%d%s", g[i][j], j == n ? "\n" : " ");
return 0;
}
----------------------------------------------------------2020、2、20---------------------------------------------------------------------
慘遭hack!還是老老實實用正規做法做吧!后面補上正規做法,感謝榜一大佬及時提醒!

看完線段樹的題解之后感覺并沒有想象中的那么難,都是圍繞著取某個點最后一次覆寫做優化,
這里建議使用線段樹求解,雖然雨巨說這個寫法有點毛病,但是標算就是用線段樹,出題人的意思就是讓我們鞏固一下線段樹知識,寫的每一個題總得有反思和提高,如果投機取巧,使用的還是以前會的東西,那這個題目對于你來說意義不大,
核心:找到每個點最后一次被覆寫的矩陣下標,
對于需要快速的對區間或者點的修改查詢的題,我們就要想到線段樹之類的知識點,
因為是矩陣,所以要用二維去維護,
維護的是每個點最后一次被覆寫的矩陣下標,每次都修改肯定是超時的,所以需要使用懶標記,
線段樹的變形感覺有好多,現在又看到一種,,
AC代碼 (標算)
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % MOD
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 2000 + 10, M = 3010;
int n, m;
struct Node
{
struct point
{
int l, r, lz;
}tr[N << 2];
void push_down(int u){
auto& t = tr[u];
if (t.lz)
{
tr[u << 1].lz = t.lz;
tr[u << 1 | 1].lz = t.lz;
t.lz = 0;
}
}
void build(int u, int l, int r)
{
tr[u] = { l, r, 0 };
if (l != r)
{
int mid = l + r >> 1;
build(u << 1, l, mid), build(u << 1 | 1, mid + 1, r);
}
}
void modify(int u, int l, int r, int k)
{
auto& t = tr[u];
if (l <= t.l && t.r <= r) t.lz = k;
else
{
int mid = t.l + t.r >> 1;
push_down(u);
if (r <= mid) modify(u << 1, l, r, k);
else if (l > mid) modify(u << 1 | 1, l, r, k);
else modify(u << 1, l, mid, k), modify(u << 1 | 1, mid + 1, r, k);
}
}
int query(int u, int l)
{
auto& t = tr[u];
if (t.l == t.r) return t.lz;
int mid = t.l + t.r >> 1;
push_down(u);
if (l <= mid) return query(u << 1, l);
return query(u << 1 | 1, l);
}
}g[N];
struct Mat
{
int x, y, k;
}mat[M];
int cal(int x, int y, int k, int i, int j)
{
if (i - x & 1) return k * (i - x) + y + k - j;
return k * (i - x) + j - y + 1;
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> m;
_rep(i, 1, n) g[i].build(1, 1, n);
_rep(i, 1, m) {
cin >> mat[i].x >> mat[i].y >> mat[i].k;
_rep(j, mat[i].x, mat[i].x + mat[i].k - 1)
g[j].modify(1, mat[i].y, mat[i].y + mat[i].k - 1, i);
}
_rep(i, 1, n) _rep(j, 1, n)
{
int v = g[i].query(1, j);
if (!v) cout << 0;
else
{
auto& t = mat[v];
cout << cal(t.x, t.y, t.k, i, j);
}
cout << (j == n ? "\n" : " ");
}
return 0;
}
H 吳楚月的運算式
這個題目只要把dfs的引數搞清楚了,就差不多了,
我們對運算進行分析可以發現,只要對前一個數進行優先級運算就可以了:
- + : ( a + b ) + w [ j ] +: ( a + b) + w[j] +:(a+b)+w[j]
- ? : ( a + b ) ? w [ j ] -: ( a + b) - w[j] ?:(a+b)?w[j]
- ? : a + b ? w [ j ] * : a + b * w[j] ?:a+b?w[j]
- / : a + b ? w [ j ] ? 1 /: a + b * w[j]^{-1} /:a+b?w[j]?1
因為是從根節點出發,所以只需要三個變數 a 、 b 、 v a、b、v a、b、v就可以了, v v v記錄當前位置,
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % MOD
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 100000 + 10, MOD = 1e9 + 7;
int n, w[N], fa[N], h[N], ne[N], e[N], idx;
ll ans[N];
char op[N];
void add(int a, int b)
{
e[idx] = b, ne[idx] = h[a], h[a] = idx++;
}
ll qmi(int a, int b)
{
ll res = 1, t = a;
while (b)
{
if (b & 1) res = mod(res * t);
t = mod(t * t);
b >>= 1;
}
return res;
}
void dfs(ll a, ll b, int v)
{
ans[v] = mod(a + b);
for (int i = h[v]; ~i; i = ne[i])
{
int j = e[i];
switch (op[j])
{
case '+':
dfs(a + b, w[j], j);
break;
case '-':
dfs(a + b, MOD - w[j], j);
break;
case '*':
dfs(a, mod(b * w[j]), j);
break;
default:
dfs(a, mod(b * qmi(w[j], MOD - 2)), j);
}
}
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
memset(h, -1, sizeof h);
cin >> n;
_rep(i, 1, n) cin >> w[i];
add(0, 1);
_rep(i, 2, n) cin >> fa[i], add(fa[i], i);
cin >> op + 2;
op[1] = '+';
dfs(0, 0, 0);
_rep(i, 1, n) cout << ans[i] << " ";
cout << endl;
return 0;
}
I 九峰與分割序列
這個題目也太難了吧😭😭😭
感謝溢流眼淚大佬寫的博客,看了好久終于看懂了,
真沒想到DP還可以這么玩,學到了學到了,,,
求一種分割方法使得所有子區間的貢獻之和最大,我們設
d
p
[
i
]
dp[i]
dp[i]為到
i
i
i為止所有子區間的最大貢獻和,
f
[
i
]
f[i]
f[i]為到
i
i
i為止最后最后一段區間長度大于k的所有貢獻之和,
那么就會有動態轉移方程:
d
p
(
i
)
=
m
a
x
{
d
p
(
i
?
1
)
+
a
i
2
?
S
(
j
,
i
)
+
f
(
j
?
1
)
(
i
?
j
+
1
≤
k
)
dp(i) = max \begin{cases} dp(i - 1) + a_i \\ 2 * S(j, i) + f(j - 1) & (i - j +1 \leq k) \end{cases}
dp(i)=max{dp(i?1)+ai?2?S(j,i)+f(j?1)?(i?j+1≤k)?
上部分為不分割,因為只是加一倍的原來的那段區間和,那么它的值也就是相當于當前的值加上前面那一段,下部分為符合分割條件可以分割,就是取可以分割的區間乘以2加上前面那一段,
f
[
i
]
f[i]
f[i]的狀態轉移好理解,就是讓后面k + 1個數取一倍,剩下的數取最大即可,
f
(
i
)
=
d
p
(
i
?
k
?
1
)
+
S
(
i
?
k
,
i
)
f(i) = dp(i - k - 1) + S(i - k, i)
f(i)=dp(i?k?1)+S(i?k,i)
繼續優化,看能不能將dp的轉移方程的第二個條件的
j
j
j給優化一下,
因為它的長度永遠都是只能小于等于
k
k
k的,所以可以想到滑動視窗,也就是單調佇列,
讓單調佇列維護
2
?
S
(
j
,
i
)
+
f
(
j
?
1
)
2 * S(j, i) + f(j - 1)
2?S(j,i)+f(j?1)的最大值,每次取隊首就是最大值,
單調佇列基礎知識就不講了,代碼中有一個彈出佇列的細節在這里講一下,
while (hh <= tt && 2 * S(q[tt] + 1, i) + f[q[tt]] < f[i]) --tt; 為什么是小于
f
[
i
]
f[i]
f[i]?
因為如果把i放入佇列
2
?
S
(
j
,
i
)
+
f
(
j
?
1
)
2 * S(j, i) + f(j - 1)
2?S(j,i)+f(j?1)的值就會變成2 * S(i+ 1, i) + f[i] 也就是
f
[
i
]
f[i]
f[i],
代碼中維護的是 k + 1 k + 1 k+1個下標,
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % MOD
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 100000 + 10;
int n, k;
ll dp[N], f[N], c[N];
int a[N], q[N];
ll S(int l, int r)
{
return c[r] - c[l - 1];
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
cin >> n >> k;
_rep(i, 1, n)
{
cin >> a[i];
dp[i] = f[i] = c[i] = c[i - 1] + a[i];
}
int hh = 0, tt = -1;
q[++tt] = k + 1;
_rep(i, k + 2, n)
{
while (hh <= tt && i - q[hh] > k) ++hh;
dp[i] = max(2 * S(q[hh] + 1, i) + f[q[hh]], dp[i - 1] + a[i]);
f[i] = dp[i - k - 1] + S(i - k, i);
while (hh <= tt && 2 * S(q[tt] + 1, i) + f[q[tt]] < f[i]) --tt;
q[++tt] = i;
}
cout << dp[n] << endl;
return 0;
}
J 鄔澄瑤的公約數
這個題目氣死我了,WA了幾發,看錯題了,把他按照最大公倍數去算了,暈死,
這個題目只要找到所有數字中都出現的質數的最小冪相乘就得出結果了,
看題要仔細,做題前的 “ 靜 ” 要做到!
AC代碼
#include<bits/stdc++.h>
#include<unordered_map>
using namespace std;
#define _for(i, a, b) for (int i = (a); i < (b); ++i)
#define _rep(i, a, b) for (int i = (a); i <= (b); ++i)
#define For(i, a, b) for (int i = (a); i >= (b); --i)
#define mod(x) (x) % 1000000007
#define debug(a) cout << #a << " = " << a << endl;
typedef long long ll;
typedef pair<int, int> pii;
typedef vector<int> vi;
const int N = 10000 + 10;
ll a[N], t[N];
unordered_map<ll, ll> ansMap;
int cnt[N];
void dive(ll x, ll p)
{
for (int i = 2; 1ll * i * i <= x; ++i)
if (x % i == 0)
{
ll s = 0;
while (x % i == 0) x /= i, s++;
if (!cnt[i]) ansMap[i] = s * p, cnt[i]++;
else {
ll o = min(ansMap[i], s * p);
ansMap[i] = o;
cnt[i]++;
}
}
if (x > 1) {
if (!cnt[x]) ansMap[x] = p, cnt[x]++;
else {
ll o = min(ansMap[x], p);
ansMap[x] = o;
cnt[x]++;
}
}
}
ll qmi(ll a, ll b)
{
ll res = 1;
while (b)
{
if (b & 1) res = mod(res * a);
a = mod(a * a);
b >>= 1;
}
return res;
}
int main()
{
#ifdef LOCAL
freopen("data.in", "r", stdin);
#endif
ios::sync_with_stdio(false);
cout.tie(0);
cin.tie(0);
int n;
cin >> n;
_for(i, 0, n) cin >> a[i];
_for(i, 0, n) cin >> t[i];
_for(i, 0, n) dive(a[i], t[i]);
if (n == 1) {
cout << qmi(a[0], t[0]) << endl;
return 0;
}
ll ans = 1;
for (const auto& p : ansMap)
if (cnt[p.first] == n) ans = mod(ans * qmi(p.first, p.second));
cout << ans << endl;
return 0;
}
總結
學會轉換公式,減少沒有必要運行的東西,
仔細分析題目,給定的條件要運用到位,
沒有思路的時候就造各種奇葩的資料點,根據資料點去找思路,
猜測題目考點,
遇到認為是二分的題目,就瘋狂尋找有沒有能夠使得題目二分的性質,
認為是動態規劃的題目,就要以迭代的思想去考慮,動態規劃不是一步就找到答案的,可以想象為優化版的dfs,
轉載請註明出處,本文鏈接:https://www.uj5u.com/qita/261877.html
標籤:其他
